Zoeken

Stel dat je werkt op een media-afdeling van een levensmiddelenconcern. Je krijgt de opdracht een pakkend Sinterklaasdeuntje te fixen voor in de nieuwste reclame. Je gaat een deug-remake uitbrengen van 'Sinterklaas, wie kent hem niet?'. Gewoon omdat jij dat leuk vindt en ook om iedereen te laten horen hoe leuk deugen en politiek correct zijn is.

Je werkt dus bij een groot concern, die miljoenen zo niet miljarden omzet. In je enthousiasme vergeet je het patentrecht. Er is ook niemand anders op de afdeling die daar over nadenkt. Iedereen is heppy de peppy met jouw versie.

Een paar dagen na de lancering rinkelt de telefoon. Het is de rechtmatige eigenaar van het melodietje. Hij dient geen schadeclaim in en maakt er ook geen zaak van. De enige tegenprestatie is het verzoek tot 15 minuten gratis winkelen voor het goede doel, namelijk de voedselbank. Daarnaast vind hij een donatie van €5.000 aan diezelfde bank een mooie geste.

Mensen een leuke Sinterklaas bezorgen die dat niet kunnen betalen om wat voor reden dan ook. Daar kan toch onmogelijk iemand tegen zijn? De verantwoordelijke manager gaat akkoord. Na een nachtje slapen beseft de man terdege, dat zo'n gratis shoptourtje wel eens iets zou kunnen doen met de voorraad chocoladeletters.

Dat mag niet gebeuren, want stel je voor dat 'normale mensen' die dan ineens bij 351 andere aanbieders moeten gaan kopen. En dat voedselbankgangers zich ineens massaal verlekkeren aan de Sinterklaaschocolade. Met dit traumatische vooruitzicht wordt de hele teringzooi geannuleerd. Bovendien is het vinden van een geschikte 15 minuten winkelen met openingstijden van 06.00 tot 22.00 ook een 'interessante uitdaging'.

Die €5.000 wordt wel gestort. Is ook kut maarja, er is tenslotte een patentschending gepleegd en rechtszaak = duurder. Fictief verhaal? Welnee, Albert Heijn = de plagiaatpleger + chocolade-misgunner voor arme sloebers en Henk Westbroek de Robin Hood.